لوکیشن گوشی و دسترسی اپلیکیشن‌ها؛ خطر فوری برای حساب‌های خارجی
تا اینجا بیشتر درباره آی‌پی صحبت کردیم، چون سایت‌ها از راه مرورگر فقط اتصال شما را می‌بینند. اما اپلیکیشن‌ها داستان دیگری دارند: برنامه‌ای که روی گوشی شما نصب است، هنگام نصب و اجرا دسترسی‌های مختلفی می‌خواهد و یکی از خطرناک‌ترین آن‌ها لوکیشن است. این راهنما را قبل از نصب یا بازکردن هر اپلیکیشن خارجی روی گوشی‌تان بخوانید.
لوکیشن یعنی آدرس دقیق شما، مستقل از آی‌پی
لوکیشن گوشی از جی‌پی‌اس و شبکه‌های اطراف به دست می‌آید و هیچ ربطی به آی‌پی ندارد. ممکن است آی‌پی شما دقیقاً همان آی‌پی ثابت کشور حساب‌تان باشد و همه‌چیز بی‌نقص به نظر برسد، اما اگر اپلیکیشن پی‌پل یا G2G به لوکیشن گوشی شما دسترسی داشته باشد، می‌بیند که از داخل ایران باز شده‌اید. سیستم‌های امنیتی این سرویس‌ها این نشانه را بسیار جدی می‌گیرند: نتیجه معمولش شناسایی فوری، محدودیت یا بن‌شدن حساب است؛ درجا و بدون اخطار قبلی.
چطور دسترسی لوکیشن را ببندیم؟
- در اندروید: وارد تنظیمات گوشی شوید، بخش «برنامه‌ها» را باز کنید، اپلیکیشن را انتخاب کنید، وارد «دسترسی‌ها» شوید و «مکان» را روی «اجازه داده نشود» بگذارید.
- در آیفون: وارد تنظیمات شوید، بخش «حریم خصوصی و امنیت» را باز کنید، وارد «خدمات مکان» شوید، اپلیکیشن را انتخاب کنید و گزینه «هرگز» را بزنید.
- راه ساده‌تر: لوکیشن کلی گوشی را وقتی با حساب خارجی کار می‌کنید خاموش کنید تا هیچ برنامه‌ای نتواند از آن استفاده کند.
- اگر هنگام بازکردن برنامه، پنجره درخواست لوکیشن آمد، همیشه گزینه ردکردن را بزنید؛ برنامه بدون لوکیشن هم باید کار کند.
فقط لوکیشن نیست؛ این دسترسی‌ها را هم با دقت مدیریت کنید
- دوربین و میکروفون: فقط وقتی خودتان در حال احراز هویت داخل برنامه هستید و برنامه واقعاً لازم دارد، همان لحظه اجازه بدهید و بعد دوباره ببندید؛ دسترسی دائمی لازم نیست.
- عکس‌ها و فایل‌ها: اگر لازم شد، فقط دسترسی محدود به همان یک عکس را بدهید، نه کل گالری.
- مخاطبین و تلفن: برای استفاده عادی از حساب، هیچ‌کدام لازم نیستند؛ ردشان کنید.
- اعلان‌ها: بی‌خطر است و می‌تواند روشن بماند تا پیام‌های امنیتی حساب را از دست ندهید.
اپلیکیشن، نشانه‌های دیگری از گوشی هم می‌بیند
حتی بدون لوکیشن، اپلیکیشن می‌تواند نشانه‌های دیگری از محیط گوشی شما بگیرد: کشور سیم‌کارت داخل گوشی، منطقه زمانی و زبان سیستم، و مدل و تنظیمات دستگاه. برای همین قواعد قبلی اینجا هم برقرار است: ساعت و زبان گوشی را با کشور حساب هماهنگ نگه دارید و همیشه از همان یک دستگاه همیشگی برای حساب‌تان استفاده کنید. در کنار آی‌پی ثابت درست، این هماهنگی است که تصویر طبیعی و قابل اعتمادی از شما می‌سازد.
لوکیشن جعلی، راه‌حل نیست
برنامه‌های جعل لوکیشن وسوسه‌انگیزند، اما خودشان به‌راحتی قابل شناسایی‌اند و نشانه‌های واضحی روی گوشی به جا می‌گذارند؛ استفاده از آن‌ها ریسک را کمتر نمی‌کند، بیشترش می‌کند. راه درست، جعل‌کردن نیست: دسترسی لوکیشن را کامل ببندید و بگذارید برنامه اصلاً هیچ موقعیتی از شما نداشته باشد. «نداشتن لوکیشن» برای این سرویس‌ها یک وضعیت عادی و رایج است؛ «لوکیشن جعلی» یک نشانه مشکوک.
تا جای ممکن، مرورگر را به اپلیکیشن ترجیح بدهید
اگر سرویسی که استفاده می‌کنید نسخه وب خوبی دارد، با همان مرورگر همیشگی‌تان کار کنید. مرورگر به‌صورت پیش‌فرض به جی‌پی‌اس گوشی دسترسی ندارد و اگر سایتی لوکیشن خواست، یک اجازه جدا می‌گیرد که به‌سادگی ردش می‌کنید. ورود با مرورگر هم با قانون «یک حساب، یک دستگاه و یک مرورگر» سازگارتر است. اگر چاره‌ای جز اپلیکیشن ندارید، قواعد همین راهنما برایتان حیاتی است.
خلاصه؛ قبل از بازکردن اپلیکیشن خارجی روی گوشی
- دسترسی لوکیشن آن برنامه بسته است و لوکیشن کلی گوشی هم هنگام کار خاموش است.
- آی‌پی‌ام را همین حالا بررسی کرده‌ام و همان آی‌پی ثابت کشور حسابم است.
- با همان گوشی و همان تنظیمات همیشگی وارد می‌شوم.
- دسترسی‌های اضافی مثل مخاطبین و تلفن بسته‌اند؛ دوربین فقط لحظه احراز هویت باز می‌شود.
- از برنامه جعل لوکیشن استفاده نمی‌کنم.